(^_^)Ku abba...แล้วใครจะทำไม

 

 

...น้องได้งานประจำแล้ว ดีจัยอีกเหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยังยืนยันในสิ่งที่ทำ

เพราะอยากรู้ธาตุแท้ของตัวเอง

ว่า...มันประกอบต้วอะไรบ้าง

สันโดษ เงียบสงบ หรือ สังคม วุ่นวาย

 

        ตอนนี้ก็ได้มาประจำอยู่ที่ หนองบัวลำภูแล้ว เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำลำพะเนียง พักกับชาวบ้านที่ บ.ตำแย ต.โพธิ์ชัย อ.เมือง จ. หนองบัวฯ  พื้นที่รับผิดชอบก็มี อยู่ 3-4 ตำบล ประมาณ7 หมู่บ้าน ที่มีปัญหาจากที่ดินโดนขุดไปขยายลำนเพะเนียงและสร้างคันถนนเรียบลำน้ำ  ตอนนี้ชาวบ้านส่วนหนึ่งได้ฟ้องกรมประทานต่อศาลปกครองคดีอยุ่ระหว่างการพิจารณาของศาลและมี 2 คดีที่ศาลตัดสินให้กรมประทานชดใช้ค่าเสียหายให้ชาวบ้านแล้ว  และยังมีชาวบ้านทีเหลืออีกพอสมควรที่ยังไม่ได้ฟ้องศาลปกครอง แต่ก็กำลังจะยื่นฟ้องในเร็วๆนี้

       งานที่ต้องรับผิดชอบที่นี่คือ 

              - ดูแลพื้นที่ในความรับผิดชอบ ช่วยกระตุ้นชาวบ้านให้เห็นความสำคัญของการรักษาสิทธิ และวิธีการปกป้องสิทธิ (ชาวบ้านยังไม่เข้าใจว่าเค้าสามารถฟ้องศาลปกครองได้ และไม่เสียค่าใช้จ่ายอะไรมากนักเพราะไม่ต้องมีทนาย)

              - ดูเรื่องคดี และเป็นที่ปรึกษา(ที่มีค่อยจะได้เรื่องอะนะ) ให้ชาวบ้าน ตามสมควร ไปศาลบ้าง ช่วยแนะการคำคัดค้านบ้าง  (ตั้งใจว่าจะไม่ทำให้ชาวบ้านทั้งหมดเพราะอยากให้เค้าพยายามด้วยตะวเองบ้าง ให้เค้าได้หัด และเรียนรู้วิธีการปกป้องตัวเองด้วยตัวเอง  ไม่รู้คิดถูกมั้ยก็ลองไปก่อน)

              - เขียนข่าว เขียนบทความ เป็นระยะๆ ตามแต่มี order เข้ามา

              - เก็บข้อมูล เรื่องลำพะเนียงเพื่อเป็นข้อมูลสนับสนุน คณะกรรมการสิทธิมนุษชน(ใครไม่รุ้จักก็ไปหาอ่านเอาในรัฐธรรมนูญ ทั้ง 40 และฉบับร่างใหม่) ในการผลักดันเรื่องการละเมิดสิทธิชุมชน ของชาวบ้านลุ่มน้ำพะเนียง   ส่วนข้อมูลก็เก็บทุกเรื่อง ทั้งนิเวศน์ การจัดการน้ำเปรียบเทียบดั้งเดิมกับปัจจุบัน ความคิดเห็นชาวบ้าน ความคิดเห็นของทางรัฐ ฯลฯ  ก็มีแผนว่าจะไปสำรวจ ตั้งแต่ตันน้ำที่จ.เลย จนถึงปลายนำที่เขื่อนอุบลรัตน์ จ. ขอนแก่น ไปแน่ๆ ไม่เกิน 1-2 เดือนนี้

        ระยะแรกนี้ก็คงทำความคุ้นเคยกับชาวบ้านไปก่อน ให้พอรู้จักกันมากขึ้นแล้วอะไรๆก็คงง่ายขึ้น

 

        เมื่อวานไปดำนามาทั้งวัน วันนี้เลย เดี้ยง  ประเหมือนหนึ่งว่าเพิ่งลงจากภูกระดึง  ก้มตัวไม่ลงเลย55 แต่วันนี้ยังกระแดะ ไปช่วยเค้า ถอนกล้า อีก ถอนได้แค้ กำเดียว ไม่ไหวคับ เลย ขอตัวกลับมาแวะร้านเนตนี่แหละ ไม่ได้ตั้งใจจะมาอัพสเปซ หรอก  ไม่รู้นึกไงเลยมาเขียนอะไรซักหน่อย

 

         อยู่ที่นี่ ก็ไม่ใช่ว่า จะแฮปปี้ไปหมด บางทีก็ยังต่อสู้กับความรู้สึกของตัวเอง ยังมีคำถามกับตัวเองอยู่ทุกวัน และบางวันก็ช่างดูไร้จุดหมาย บางวันก็รุ้สึกยุ่งจนไม่ได้พัก  แต่ทุกวันก็มีรอยยิ้มได้ด้วยการเรียนรุ้สิ่งใหม่ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นครูเราได้หมด ต้นไม้ใบหน้า ต้นกล้านาข้าว ชาวบ้าน ไก่ที่เดินไปเดินมา มองให้ทุกสิ่งคือการเรียนรู้เราก็จะไปได้เรื่อยๆ

         คิดว่า ประมาณ 6เดือนก็คงพอรู้แล้วว่า สันดานตัวเองเป็นไง555

 

 

 

 

 

 

ชีวิต คือการเดินทาง

ระหว่างทางคือการเรียนรู้

ต้องลองคิด ลองค้น สัมผ้สดู

ถึงจะรู้ว่า ชีวิต คืออะไร

 

          ออกเดินทาง ด้วยบรรยากาศที่อบอุ่น แม้จะเป้นวันที่ดูเร่งรีบมากวันนึง แล้วก็ถึงอุดร ในตอนเช้า ลงรถที่ บ้านโนนสมบุรณ์ มีพี่ออกมารับเข้าไปในหมู่บ้าน และกินข้าวเช้าที่บ้านชาวบ้าน ด้วยอาหารอีสานแท้ๆ  เสดแล้วก็เดินทางออกมาประชุมประจำเดือนของกลุ่ม ที่สนง.ในอ.เมือง (สนง. อาจฟังดูดีในคาวมรุ้สึกหลายคน แต่มันก็เป็นเพียงบ้านไม้เล็กๆ ยกพื้นแบบบ้านไทยๆ เช่าเค้าอยุ่เดือนละ พันกว่า สองพัน) ประชุมงานก็นั่งฟัง งงๆบ้างเพราะเพิ่งมา ตามสถาณการณ์ไม่ทัน  ก็ฟังไปพอรุ้เรื่องบ้าง(ไม่เล่าแล้วกันประเด็นเยอะมาก)

          พักกินข้าว แล้วก็ กลับมาพูดคุยกันถึง บทบาทหน้าที่ของเรา น้องใหม่  พี่ที่ดูจะเป็นหัวของกลุ่ม มี 2 คน คือพี่เลิศ กับพี่สุวิทย์ เป้นคนตรง และจริงจังทั้งคู่ พี่เลิสจะนิ่งๆไม่ค่อยพูด แต่จริงจัง เข้ากับชาวบ้านได้ พี่สุวิทย์จะเสียงดังเหมือนนักเลง(แต่ไม่ใช่นะ)  สรุปแล้วก็คือ 3 เดือนแรกจะให้ไปอยุ่ลำพะเนียง สิ่งเป้นพื้นที่ใหม่ (ที่อุดรทางกลุ่มเค้าถึงชาวบ้านมา 5 ปีแล้ว) พี่เค้าให้คำว่า ถีบให้ลงพื่นที่ เพื่อไปฝึกตัวเอง เค้าให้ความสำคัญกับการฝึกตัวเองและการเรียนรุ้ แล้วค่อยกลับมาอยุ่ที่อุดร มาจับงานต่อต้านโรงงานโปรแตส ซึ่งเปนงานหลักของกลุ่มที่ต่อสู่มานาน 4-5 ปีแล้ว

          กำหนดลงพื้นที่ วันที่ 17-18 ก.ค นี้ คงได้ฝึกประสบการณ์และท้าทายความสามารถอยุ่ ทั้งในเรื่องการอยุ่การเข้ากับชาวบ้าน การทำให้ชาวบ้านไว้ใจ และบอกข้อมูล การเก็บและรวบรวมข้อมูล และปัญหาทุกอย่างในพื้นที่ และวิเคาระห์ รวมถึง กฎหมายในเรื่อง พรบ.น้ำ และการจัดการน้ำด้วย ยังคิดว่า 3 เดือนอาจน้อยไปด้วยซ้ำ เหมือนทำรายงานชิ้นใหญ่ที่ต้องใช้อะไรต่อมิอะไรมากมายเพื่อให้สมบูรณ์

 

           ช่วงนี้ถึงวันที่ 17 ก็ยังอยุ่ในตัวเมือง มีออกไป หมู่บ้าน ต่างอำเภอบ้าง พี่ๆเค้าก็ไปเพื่อศึกษางาน ไปปฐมนิเทศน์น้องใหม่เค้าว่างั้น  ก็ไปนอนจ.สกลคืนนึง ไปสกลนี้ ตะลอนทัวมากเลย แวะหลายหมู่บ้าน  หมู่ชาวชาวนาเกลือ 2-3 ที่ แล้วก็ไปประชุมชาวบ้านที่ บ. ท่าแร่ แล้วก็นอนนั้นแหละ(ยาวไปไม่เขียนแล้วกัน) ก็มีบ้างที่ต้องแนะนำตัวเองในเวทีประชุมชาวบ้าน ก็เฉยๆไม่ตื่นเต้นอะไรเพราะชินซะแล้วเรื่องแบบนี้

 

            ข้อมูลที่ต้องศึกษามีเยอะมาก เรื่องนำ เรื่องแร่ เรื่องพรบความมั่นคง  กฎหมายปกครอง ฯลฯ  ก็ต้องปรับตัวไปเพระเป็นคนขี้เกียจ555

 

           พอแค่นี้และกัน ใคร จะส่งไรมาก็ส่งมาที่ ตู้ ปณ. 14 อ. เมือง จ.อุดรธานนี 41000 ส่งไรมาก็วงเล็บชื่อเล่นเราท้ายชื่อจริงด้วยแล้วกันด้วยแล้วกัน  

 

             อาหารก็สบายดี กินง่ายอยุ๋แล้ว ที่หลับที่นอนก็ไม่มีปัญหานอนง่ายอยุ๋แล้ว  เรื่องความขัดแย้งกับกลุ่มอำนาจ ความไม่ปลอดภัย ตอนนี้จะยังไม่มี เพราะพื้นที่ลำพะเนียงค่อนข้างนิ่งจะมีก็ อีก 3 เดือนนูน ตอนทำโปรแตส ก็สัญญาไว้แล้วว่าจะระวังตัว (ถ้าพรบ.ความมั่นคงฯ บังคับใช้ เราก็จะลำบากยิ่งขึ้น) 

          

              

               ปล. ตอนอยู่บนรถทัวร์กำลังเดินทาง ตอนที่จากกับทุกคนชั่วคราว อารมณ์ของฉัน นิ่งอย่างประหลาด ไม่มีเหงา ไม่มีตื่นเต้น ไม่มีกังวล ไม่มีคาวมรู้สึกใดๆเลย นอกจากรู้สึกนิ่ง แม้กระทั้งตอนนี้ก็ไม่ตื่นแต้นกับอะไร ก็เรียนรู้ไปเรื่อย ด้วยความนิ่ง แต่ไม่ใช่เบื่อหรือไม่สนุกนะ  ไม่ได้เงียบไม่พูดไม่คุย แต่มันสภาวะนิ่งทางจิตใจ คงเข้าใจนะ ไปละ